In het oude vestingstadje, waar de stenen straatjes zachtjes kronkelen tussen de huizen en de wind altijd een beetje naar water ruikt, staat een grote poort die iedereen kent: de Vischpoort. Achter die poort ligt een wereld vol kleine muizenverhalen. En midden in die wereld woont een muis die door iedereen wordt gerespecteerd en gewaardeerd.
Zijn naam is Frans de Burgemeester.
Frans woont in een klein kamertje boven in het oude stadhuis. Het is geen groot huis, maar het heeft precies wat hij nodig heeft. Een stevig bureau van donker hout, een kast vol papieren en kaarten van de stad, en een klein raam waar hij iedere ochtend uit kijkt over de straatjes van de vesting.
Elke dag begint voor Frans op dezelfde rustige manier.
Als de eerste zonnestralen over de daken glijden en de klokken van de Vischpoort zacht beginnen te tikken, staat Frans op. Hij zet een potje thee, trekt zijn nette zwarte jas aan en zet zijn hoge hoed voorzichtig op zijn hoofd.
Daarna kijkt hij even in de spiegel.
Niet omdat hij ijdel is, maar omdat een burgemeester er netjes uit hoort te zien.
Wanneer hij de trap naar beneden loopt, hoort hij vaak al de eerste geluiden van de stad. De bakker die zijn oven opent. De winkelier die zijn luiken omhoog doet. En ergens in de verte het zachte gerinkel van een fietsbel.
Frans glimlacht dan altijd even.
Want een stad die wakker wordt, is een stad die leeft.
Na het ontbijt maakt Frans zijn eerste ronde door de vesting. Hij loopt langzaam door de straatjes en groet iedereen die hij tegenkomt.
“Goedemorgen, burgemeester!” roept de bakker.
“Goedemorgen, burgemeester!” zegt de postmuis.
Frans tilt dan altijd even zijn hoed op.
“Een goede morgen voor iedereen,” antwoordt hij vriendelijk.
Hij weet precies wat er speelt in de stad. Niet omdat hij overal zijn neus insteekt, maar omdat hij goed luistert. Dat is volgens Frans namelijk het belangrijkste wat een burgemeester kan doen.
Luisteren.
Op een ochtend, terwijl Frans langs de Vischpoort loopt, ziet hij twee kleine muizen druk praten. Ze wijzen naar een karretje dat midden op de straat staat.
Frans loopt rustig naar hen toe.
“Is er iets aan de hand?” vraagt hij.
De muizen kijken hem een beetje opgelucht aan.
“Het wiel van onze kar is kapot,” zegt één van hen. “En nu kunnen we niet verder.”
Frans buigt zich naar het karretje en bekijkt het wiel aandachtig. Daarna knikt hij bedachtzaam.
“Dat is geen groot probleem,” zegt hij rustig. “We lossen het samen op.”
Nog geen kwartier later heeft Frans drie andere muizen gevonden die handig zijn met hout en wielen. Samen repareren ze het karretje en voordat de zon hoog aan de hemel staat, rijdt het alweer vrolijk verder.
De twee muizen zwaaien dankbaar.
Frans zwaait terug en zet zijn wandeling voort.
Zo gaat het eigenlijk bijna elke dag.
Soms helpt hij met een klein probleem. Soms opent hij een feest op het plein. En soms zit hij gewoon rustig in het stadhuis om plannen te maken voor de stad.
Want Frans houdt van een stad waar iedereen zich thuis voelt.
Op een middag zit hij aan zijn bureau wanneer er zacht op de deur wordt geklopt.
“Binnen,” zegt Frans.
De deur gaat open en een jonge muis steekt voorzichtig haar hoofd naar binnen.
“Burgemeester… mag ik iets vragen?”
Frans legt zijn pen neer en kijkt vriendelijk op.
“Natuurlijk. Daar ben ik voor.”
De jonge muis vertelt dat ze nieuw is in de stad en nog niemand kent. Ze weet niet goed waar ze moet beginnen.
Frans luistert aandachtig.
Daarna staat hij op.
“Kom maar mee,” zegt hij.
Samen lopen ze naar buiten en maken een rondje door de stad. Frans stelt haar voor aan de bakker, aan de winkelier en aan een paar andere muizen die op het plein staan te praten.
Nog voordat de middag voorbij is, heeft de jonge muis al nieuwe vrienden gemaakt.
Wanneer ze weer bij het stadhuis aankomen, kijkt ze Frans dankbaar aan.
“Dank u wel, burgemeester.”
Frans glimlacht.
“Een stad is pas een echte stad als iedereen zich welkom voelt.”
Dat is een zin die hij vaak zegt.
En misschien is dat ook wel de reden dat iedereen in de vesting zo blij is met Frans als burgemeester.
Want Frans houdt niet van grote toespraken of belangrijke titels.
Hij houdt van iets veel eenvoudigere dingen.
Van vriendelijke groeten in de ochtend.
Van een stad waar muizen elkaar helpen.
En van de wetenschap dat achter elke deur en in elke straat weer een nieuw klein verhaal leeft.
Wanneer de avond valt en de lucht langzaam donker wordt, loopt Frans nog één keer naar buiten.
Hij kijkt naar de Vischpoort die stil en stevig in het avondlicht staat. De lantaarns gaan aan en de straatjes worden rustig.
Frans zet zijn hoed iets rechter op zijn hoofd.
Dan knikt hij tevreden.
De stad slaapt straks weer veilig achter de oude poort.
En morgen…
morgen begint er gewoon weer een nieuwe dag vol kleine muizenverhalen.
En Frans?
Die zal er weer zijn.
Zoals altijd.
Frans de Burgemeester haken
Frans de Burgemeester is Vestingsmuis nummer 1 uit de serie Vestingsmuizen haken. Deze vriendelijke burgemeester woont in het vestingstadje bij de Vischpoort van Elburg en zorgt ervoor dat alles in de stad goed verloopt.
Met zijn hoge hoed, nette jas en ambtsketting is Frans een echte blikvanger in de Vestingsmuizenwereld. Het haakpatroon van Frans is geschikt voor haakliefhebbers die graag amigurumi muizen haken en een bijzondere verzameling willen maken.
Het complete patroon vind je in het eerste boekje van de serie Vestingsmuizen haken.
Liever alleen dit patroon? Dan kun je het ook los kopen in de webshop.
👉 Clubleden vinden het patroon direct in de Vestingsmuizenclub.
