De hardwerkende muis van de botterwerf
In het oude vestingsstadje, waar smalle straatjes langs de haven kronkelen en de wind zachtjes langs de oude muren van de Vischpoort waait, woont een muis die door iedereen wordt gewaardeerd.
Zijn naam is Manus.
Manus is geen muis die graag op de voorgrond staat. Hij houdt niet van grote woorden of veel aandacht. Maar in het stadje weet iedereen dat als er iets gemaakt, gerepareerd of opgeknapt moet worden, er maar één muis is die je moet hebben.
En dat is Manus.
De botterwerf
Elke ochtend, nog voordat de zon helemaal boven het water van de haven uitkomt, loopt Manus vanuit de Vischpoort naar de botterwerf.
De botterwerf ligt aan de rand van het stadje, vlak bij het water. Daar liggen de oude botters – de prachtige houten vissersschepen die al generaties lang bij het stadje horen.
Sommige botters liggen rustig te dobberen in het water. Andere staan op houten bokken op de werf, wachtend op onderhoud.
En precies daar voelt Manus zich het meest thuis.
Wanneer hij aankomt op de werf, hangt de lucht vaak al vol met de geur van hout, touw en een beetje teer. Voor Manus is dat de geur van zijn werk.
Hij pakt zijn gereedschapstas, zet zijn kleine werkpet stevig op zijn hoofd en begint aan de klus van de dag.
Soms moet er een plank vervangen worden.
Soms een stuk touw vernieuwd.
En soms krijgt een hele botter een nieuwe laag bescherming zodat ze weer jaren mee kan.
Manus werkt rustig en nauwkeurig.
Tik… tik… tik…
Het zachte geluid van zijn hamertje is bijna elke dag te horen op de botterwerf.
Een muis van aanpakken
In het vestingsstadje staat Manus bekend als een muis die altijd helpt.
Geen klusje is hem te veel.
Als ergens een deur klemt, een plank los zit of een touw vervangen moet worden, hoor je al snel iemand zeggen:
“Zullen we Manus even vragen?”
En bijna altijd zegt hij ja.
Niet omdat hij moet.
Maar omdat hij het fijn vindt om anderen te helpen.
Manus gelooft dat een stadje pas echt goed draait als iedereen een beetje voor elkaar zorgt.
Thuis in de Vischpoort
Wanneer de werkdag op de botterwerf voorbij is, loopt Manus weer terug naar de Vischpoort.
Daar woont hij samen met zijn vrouw muis Beija.
Lees ook: Muis Beija - De creatieve muis uit de Vischpoort
Hun huisje is klein, maar warm en gezellig. Door het raam kun je vaak het licht van een klein lampje zien branden.
Binnen ruikt het vaak naar thee, hout en soms naar iets lekkers dat Beija heeft gemaakt.
Hoewel Manus en Beija geen kinderen hebben, is het huis zelden stil.
Vrienden, buren en reizende muizen weten dat ze altijd welkom zijn.
De deur van hun huisje staat bijna altijd open.
Manus en Beija
Manus en Beija vormen samen een bijzonder paar.
Waar Manus rustig en praktisch is, zit Beija vol ideeën en creativiteit. Ze houdt van tekenen, nieuwe plannen bedenken en soms zelfs van verre reizen maken.
Maar hoe ver Beija ook reist, uiteindelijk komt ze altijd weer terug naar huis.
Naar de Vischpoort.
En daar staat Manus haar vaak al op te wachten.
Met een glimlach.
En een kop warme thee.
Beija vertelt dan enthousiast over alles wat ze heeft gezien.
Manus luistert rustig.
En soms zegt hij alleen:
“Dat klinkt als een mooi avontuur.”
Een middag op de werf
Op een rustige middag stond Manus op de botterwerf te werken aan een oude botter.
De zon glinsterde op het water van de haven en een paar meeuwen cirkelden boven de masten.
Manus streek met zijn pootje over een plank die hij net had vervangen.
“Dat zit weer stevig,” mompelde hij tevreden.
Net op dat moment hoorde hij zachte voetstapjes op de houten steiger.
“Manus!”
Hij keek op.
Daar stond Beija, met een klein mandje in haar pootjes.
“Ik dacht dat je misschien wel trek had,” zei ze vrolijk.
Manus legde zijn gereedschap neer en liep naar haar toe.
Samen gingen ze op de rand van de steiger zitten, met hun pootjes bungelend boven het water.
Uit het mandje haalde Beija een paar lekkere hapjes en een kleine thermoskan met thee.
Voor hen dobberden de botters rustig op het water.
Manus keek naar het schip waar hij net aan had gewerkt.
“Zo,” zei hij tevreden.
“Die kan er weer een hele tijd tegen.”
Beija glimlachte.
“Net als jij.”
Manus lachte zacht.
De muis die altijd helpt
In het vestingsstadje is Manus misschien niet de meest opvallende muis.
Maar wel één van de meest gewaardeerde.
Hij is de muis die altijd komt helpen.
De muis die rustig doorwerkt.
En de muis die ervoor zorgt dat de botters van het stadje blijven varen.
Soms zeggen de andere muizen wel eens:
“Als Manus het niet kan maken…
dan kan niemand het.”
Manus zelf haalt daar alleen maar zijn schouders over op.
Voor hem is het heel simpel.
Hij doet gewoon wat gedaan moet worden.
Een muis met een groot hart
En zo leeft Manus zijn dagen.
Overdag op de botterwerf.
’s Avonds thuis in de Vischpoort.
Samen met Beija.
Met vrienden die binnenlopen, verhalen die worden verteld en een stadje dat steeds een beetje mooier wordt door alle kleine klusjes die hij doet.
Misschien is Manus geen avonturier.
Misschien is hij geen burgemeester.
Maar één ding is zeker.
Het vestingsstadje zou niet hetzelfde zijn zonder Vestingsmuis nr. 3 – Manus.
In het vestingsstadje wonen nog meer bijzondere muizen, zoals Frans de Burgemeester en muis Beija, de vrouw van Manus.
Patroon van muis Manus
Wil je zelf muis Manus haken?
Het patroon van Vestingsmuis Manus hoort bij de serie Vestingsmuizen haken.
Hiermee kun je deze hardwerkende muis van de botterwerf zelf maken, compleet met zijn werkerskleding en vriendelijke uitstraling.
Perfect als aanvulling op de andere muizen uit het vestingsstadje.
